ORCID: https://orcid.org/0000-0001-6799-7392

Jest absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1957). W charakterze nauczyciela akademickiego pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim (1956–1968), Uniwersytecie Śląskim (1968–2009) oraz w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie (2007–2025). Odbył staże naukowe we Francji jako stypendysta rządu francuskiego [Paris I – Panthéon – Sorbonne (1973, 1977)] oraz w Niemczech jako stypendysta DAAD oraz Max Planck Gesellschaft (Instytut Maxa Plancka w Hamburgu – 1984, 1986, 1989). 
Od 2001 r. jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, a od 2003 r. członkiem korespondentem Międzynarodowej Akademii Prawa Porównawczego (Académie Internationale de Droit Comparé) w Paryżu. Premier Republiki Francuskiej dekretem z 1987 r. mianował go Kawalerem Palm Akademickich. 
Został odznaczony Złoty Krzyżem zasługi (1975) oraz Krzyżem Kawalerskim (1980) i Oficerskim Orderem Odrodzenia Polski Restituta (1987). W 1995 r. Uniwersytet w Rostowie nad Donem nadał mu godność doktora honoris causa. Godność doktora honoris causa nadał mu również Uniwersytet Śląski (2011). Jest laureatem Nagrody Pro Scientia et Arte (2006), Śląskiego Oskara (2008), Nagrody Towarzystwa Przyjaciół Śląska w Warszawie (2016), lauru Studenckiego Uniwersytetu Śląskiego (2017) i Kryształowego Lauru Umiejętności i Kompetencji (2018).

Urodził się 18.05.1936 r. w Zagórzycach (Małopolska). W latach 1953–1957 odbył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie; od 1.10.1956 r. był zastępcą asystenta w Katedrze Prawa Cywilnego i Prawa Międzynarodowego Prywatnego, kierowanej przez prof. Kazimierza Przybyłowskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po uzyskaniu magisterium, od 1.07.1957 r. pracował jako asystent w tej Katedrze, następnie zaś jako starszy asystent, a po doktoracie – adiunkt. Od 15.08.1959 r. do 31.10.1961 r. był radcą prawnym do spraw zastępstwa sądowego w Wydziale Organizacyjno-Prawnym Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Od 1.12.1961 r. do 31.12.1963 r. odbył pozaetatową aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Krakowie, zakończoną egzaminem sędziowskim, złożonym w grudniu 1963 r. z wynikiem bardzo dobrym. 
Na podstawie rozprawy doktorskiej pt. Zdolność do czynności prawnych osób fizycznych w polskim prawie międzynarodowym prywatnym, 27.04.1964 r. po złożeniu egzaminów doktorskich i publicznej obronie przed Radą Wydziału Uniwersytetu Jagiellońskiego Rada ta uchwałą z tej samej daty nadała mu stopień doktora nauk prawnych. Promotorem w przewodzie doktorskim był prof. Kazimierz Przybyłowski. 
W latach 1966–1968 był delegatem adiunktów i asystentów do Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1.10.1968 r. – adiunktem w Katedrze Prawa Cywilnego Obrotu Wewnętrznego i Międzynarodowego na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, a od 1991 r. do 2006 r. – kierownikiem Katedry Prawa Cywilnego i Prawa Prywatnego Międzynarodowego Uniwersytetu Śląskiego.. Od 1.10.2007 r. był zatrudniony jako profesor zwyczajny w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. 
Stopień doktora habilitowanego nauk prawnych uzyskał w 1974 r. mocą uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podstawę habilitacji stanowiła rozprawa pt. Dziedziczenie ustawowe w prawie prywatnym międzynarodowym. Metody regulacji właściwości prawa, Katowice 1973, ss. 192.
W 1979 r. uzyskał tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1990 r. – profesora zwyczajnego. 
Prof. dr hab. Maksymilian Pazdan specjalizuje się w prawie prywatnym międzynarodowym, prawie cywilnym i międzynarodowym prawie handlowym. Jego podręcznik prawa prywatnego międzynarodowego miał 16 wydań. W latach 2014–2015 ukazał się pod jego redakcją trzytomowy System Prawa Prywatnego Międzynarodowego, a w 2018 r. Komentarz obejmujący prawo prywatne międzynarodowe obowiązujące w Polsce. W 2026 r. wydał (we współpracy z K. Pacułą) dzieło Prawo prywatne międzynarodowe. Zarys systemu. 
Na Uniwersytecie Śląskim pełnił różne funkcje, m.in. kierownika Zawodowego Studium Administracyjnego (1970–1972), prodziekana (1972–1978) i dziekana Wydziału Prawa i Administracji (1978–1980), prorektora (1981–1987), a w latach 1990–1996 rektora tej uczelni. W kadencji 2002–2005 był członkiem Senatu Uniwersytetu Śląskiego.
W latach 1999–2002 był wiceprzewodniczącym Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego. 
Od 1978 r. jest arbitrem Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej (do 1989 r. – Polskiej Izbie Handlu Zagranicznego) w Warszawie; był też wybierany arbitrem w arbitrażu ad hoc.
Od wielu lat bierze udział w pracach legislacyjnych. Jako członek Komisji Ekspertów do opracowania projektu kodeksu handlu zagranicznego, powołanej przez Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej (1977), uczestniczył w pracach, które doprowadziły do powstania takiego projektu (1981). Był członkiem tzw. Komisji Resicha, która przygotowała projekt ustawy o szkolnictwie wyższym (1980–1981), członkiem powołanej w 1988 r. Komisji do spraw reformy prawa cywilnego (przygotowała ona nowelizację Kodeksu cywilnego z 1990 r.), przez dwie kadencje uczestniczył w pracach Rady Legislacyjnej (1987–1992); w latach 1990–1991 przewodniczył Komisji do spraw reformy prawa górniczego i geologicznego, która przygotowała projekt stosownej ustawy uchwalonej następnie przez Sejm, a od 22.10.1996 r. do 17.12.2015 r. był członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego. W Komisji tej przewodniczył Zespołom Prawa Prywatnego Międzynarodowego i Prawa Spadkowego.
Wchodził w skład Rady Naukowej Instytutu Badania Prawa Sądowego przy Ministrze Sprawiedliwości (1986–1990) oraz Rady Międzyuczelnianego Instytutu Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej w Krakowie (od 1978 r.). Od 1999 r. do 2018 r. był członkiem Rady Naukowej Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.
W latach 1984–1989 oraz 1997–2012 był członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. 
Walne Zgromadzenie Polskiej Akademii Umiejętności dnia 23.06.2001 r. wybrało go na członka korespondenta. Od kwietnia 2003 r. jest członkiem korespondentem Międzynarodowej Akademii Prawa Porównawczego  w Paryżu. 
Był członkiem kolegiów redakcyjnych lub rad programowych czasopism: „Studia Cywilistyczne”, „Droit Polonais Contemporain”, „Polish Yearbook of International Law”, „Przegląd Prawa i Administracji”, „Nowe Prawo”, „Państwo i Prawo”. Obecnie zaś w tej roli występuje w czasopismach: „Kwartalnik Prawa Prywatnego”, „Orzecznictwo Sądów Polskich”, „Rejent”. W latach 1987–2000 pod jego redakcją ukazywały się „Problemy Prawa Handlu Zagranicznego” (łącznie 20 zeszytów), obecnie zaś ukazują się „Problemy Prawa Prywatnego Międzynarodowego”.
Jest członkiem Sekcji Polskiej Towarzystwa Przyjaciół Francuskiej Kultury Prawniczej im. Henri Capitant (Association Henri Capitant des Amis de la Culture Juridique Française), Stowarzyszenia Polskich Arbitrów, Stowarzyszenia Przyjaciół Uniwersytetu Śląskiego oraz Polskiego Stowarzyszenia Prawa Europejskiego. 

Publikacje (2017–2026)
W poszukiwaniu prawa właściwego dla uznania dziecka urodzonego w następstwie procedury wspomaganej medycznie [w:] M. Pazdan, M. Jagielska, E. Rott-Pietrzyk, M. Szpunar, Rozprawy z prawa prywatnego. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Wojciechowi Popiołkowi, red. M. Pazdan, Warszawa 2017, s. 140–146.
Zasada jednolitości statutu spadkowego i odstępstwa od niej w rozporządzeniu spadkowym UE z 2012 r. [w:] Prawo prywatne wobec wyzwań współczesności. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Leszkowi Ogiegle, red. M. Fras, P. Ślęzak, Warszawa 2017, s. 343–350.
Umowy o zrzeczenie się dziedziczenia w rozporządzeniu spadkowym UE z 2012 r. [w:] Ius est a iustitia appellatum. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Tadeuszowi Wiśniewskiemu, Warszawa 2017, s. 1047–1055.
Zawezwanie do próby ugodowej jako przyczyna przerwy biegu przedawnienia de lege lata i de lege ferenda [w:] Czynić postęp w prawie. Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Birucie Lewaszkiewicz-Petrykowskiej, red. W. Robaczyński, Łódź 2017, s. 99–108.
Aspekty kolizyjnopprawne odpowiedzialności za długi spadkowe, „Rejent” 2017/9 (317), s. 11–24.
Prawo prywatne międzynarodowe, Warszawa 2017, ss. 551.
Zarządca sukcesyjny a wykonawca testamentu [w:] Ius est ars boni et aequi. Księga dedykowana Profesorowi Józefowi Frąckowiakowi, red. A. Danko-Roesler, M. Leśniak, M. Skory i B. Sołtys, Warszawa 2018, s. 885–894.
Prawo prywatne międzynarodowe. Komentarz, Warszawa 2018, redakcja tomu oraz autorstwo stron: 3–11, 15–19, 37–48, 55–58, 81–83, 106–111, 177–190, 195–202, 173–283, 327–333, 361–372, 508–523, 535–547, 583–619, 1147–1213, 1220–1225, 1239–1249, 1275–1280.
Objaśnienie do art. 7091–70918 i 922–1088 [w:] Kodeks cywilny. T. II. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, Warszawa 2018, s. 616–647, 1002–1288.
Objaśnienie do art. 8–43, 89–116 [w:] Kodeks cywilny. T. I. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, Warszawa 2018, s. 79–190, 412–480.
Współczesne wyzwania prawa prywatnego międzynarodowego w zakresie prawa rodzinnego [w:] Kolizyjne i procesowe aspekty prawa rodzinnego, red. J. Gołaczyński, W. Popiołek, Warszawa 2019, s. 127–135.
Zagadnienia kolizyjnoprawne w prawie spółek handlowych [w:] Prawo spółek handlowych, t. 2A, red. A. Szumański, Warszawa 2019, s. 323–378.
Przedstawicielstwo [w:] System Prawa Prywatnego, t. 2, Prawo cywilne – część ogólna, red. Z. Radwański, A. Olejniczak, Warszawa 2019, s. 587–693.
Zarząd sukcesyjny – aspekty kolizyjnoprawne [w:] Prawo handlowe. Między teorią, praktyką a orzecznictwem. Księga jubileuszowa dedykowana profesorowi Januszowi A. Strzępce, red. P. Pinior i in., Warszawa 2019, s. 67–78.
Highlights and Pitfalls of the EU Succession Regulation, „Problemy Prawa Prywatnego Międzynarodowego” 2020, t. 26, s. 125–187 (współautor M. Zachariasiewicz).
Kodeks cywilny, t. I, Komentarz do artykułów 1–44910, red. K. Pietrzykowski, Warszawa 2020, s. 80–198, 423–500.
O rozgraniczaniu statutów i wsysaniu regulacji prawnej (na przykładzie prawa stosowanego do oceny różnych aspektów powołania i funkcjonowania wykonawcy testamentu i zarządcy sukcesyjnego przedsiębiorstwem), „Problemy Prawa Prywatnego Międzynarodowego” 2020, t. 27, s. 161–177.
Czy polski notariusz może być uważany za sąd w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia 650/2012?, „Rejent” 2021, nr 9, s. 11–34.
Prywatnoprawny stan faktyczny zamknięty jako kwestia wstępna dla sprawy podatkowej. Glosa do wyroku NSA z dnia 6 lutego 2020 r., II FSK 697/18, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2021, nr 12, poz. 98.
Kodeks cywilny, t. II, Komentarz do artykułów 450–1088. Przepisy wprowadzające, red. K. Pietrzykowski, Warszawa 2021, s. 638–671, 1038–1398.
Prawo właściwe dla zarządu sukcesyjnego i kwestii związanych z jego ustanowieniem, wykonywaniem i wygaśnięciem [w:] Zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem osoby fizycznej, red. J. Pazdan, A. Bieranowski, Warszawa 2021, s. 207–233.
The EU succession regulation: achievements, ambiguities, and challenges for the future, “Journal of Private International Law” 2021, nr 1, vol. 17, s. 74–113 (współautor M. Zachariasiewicz).
Sprawy spadkowe w umowie polsko-ukraińskiej z 1993 r., „Problemy Prawa Prywatnego Międzynarodowego” 2022, t. 31, s. 133–161.
Stany faktyczne zamknięte z kolizyjnoprawnego punktu widzenia [w:] Ius civile vigilantibus scripum est. Księga jubileuszowa Adama Olejniczaka, red. J. Grykiel, J. Haberko, K. Mularski, Warszawa 2022, s. 525–536.
Dotychczasowy dorobek i najbliższe zadania prawa prywatnego międzynarodowego w Polsce [w:] Prawne zagadnienia międzynarodowego obrotu cywilnego i handlowego, red. E. Figura-Góralczyk i in., Warszawa 2023, s. 3–16.
Delineation of the Regulation No 650/2012 and the Bilateral Convention of 1993 between Poland and Ukraine [w:] Gedächtnisschrift für Peter Mankowski, Hrsg. Ch. von Bar i in., Tübingen 2024, s. 1089–1102.
Notariusz a wybór prawa w sprawach spadkowych, „Rejent” 2024, nr 8, s. 11–28.
Odmowa dokonania czynności notarialnej dokumentującej testament – aspekty kolizyjnoprawne [w:] XX lat polskiego notariatu w Unii Europejskiej, red. P. Marquardt, Warszawa 2024, s. 203–224.
Donatio mortis causa z kolizyjnego punktu widzenia [w:] Z tradycji ku przyszłości prawa. Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Małgorzacie Pyziak-Szafnickiej, red. W. Robaczyński, Łódź 2025, s. 425–432.
Umowy dotyczące spadku [w:] System Prawa Prywatnego, t. 10, Prawo spadkowe, red. B. Kordasiewicz, Warszawa 2025, s. 1479–1509.
Prawo  prywatne międzynarodowe. Zarys systemu (we współpracy z K. Pacułą), Warszawa 2026, ss. 660 (80% autorstwo M. Pazdana, 20% autorstwo K. Pacuły).
Znaczenie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23.11.2025 r. (C – 713/23) dla polskiego porządku prawnego – opinia prawna udostępniona na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości w zakładce pn. Opinie Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego.
L’application de la lex fori – évolutions pratiques et fondements théoriques en droit polonaise [w:] Rapports Polonais, XXII Congrés international de droit comparé (Berlin, 28.09 – 03.10. 2026), dir. D. Skupień, Łódź 2026, ss. 18.
Transkrypcja zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci. Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2026 r., II OSK 216/21, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2006 nr 5 (w druku).
Glosa do postanowienia Sądy Najwyższego z 9.10.2024 r. (III CZP 11/24) i postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu z 10.06.2025 r. (II Cz 438/21), „Problemy Prawa Prywatnego Międzynarodowego” 2026, t. 38 (w druku).


No Related Media found.
Back To Top