Jest emerytowanym profesorem prawa karnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, wieloletnim kierownikiem Katedry Prawa Karnego oraz profesorem Wyższej Szkoły Prawa i Administracji w Rzeszowie.
Autor około 350 publikacji naukowych, komentarzy, monografii oraz artykułów. Jest jednym z najwybitniejszych specjalistów w dziedzinie prawa karnego w Polsce. Do podstawowych zainteresowań prawniczych profesora należą: aksjologiczne i konstytucyjne podstawy prawa karnego, zasady odpowiedzialności karnej, problematyka winy oraz kary, prawa i wolności obywatelskie oraz prawa człowieka.
Wśród pełnionych przez niego funkcji wymienić należy następujące: wiceprzewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej w wyborach 4 czerwca 1989 r., sędzia (od 1989 r.) i prezes Trybunału Konstytucyjnego (1993–1997), przewodniczący Rady Legislacyjnej przy Premierze (1998–2000), Rzecznik Praw Obywatelskich (2000–2006) i Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej (1990–1993), przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego (od 2009 r.). Był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Reformy Prawa Karnego, która opracowała projekt kodeksu karnego z 1997 r. Członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiego PEN-Clubu, wchodzi w skład Akademii Nauki i Sztuki w Salzburgu.
Doktor honoris causa uniwersytetów w Moguncji (1996) i Wilnie (2004) oraz Akademii Medycznej we Wrocławiu (2005). Profesor honorowy Uniwersytetu Jagiellońskiego (2018). Wyróżniony nagrodą A.v. Humboldta za osiągnięcia w rozwoju prawa karnego i demokracji (2003) oraz nagrodą Totus za szerzenie kultury chrześcijańskiej w zakresie prawa. W roku 1997 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą Republiki Federalnej Niemiec, Orderem Zasługi z Gwiazdą na Wstędze Republiki Austrii, Orderem Wielkiego Księcia Gedymina Republiki Litewskiej oraz Orderem Zasługi dla Ukrainy. W 2002 r. otrzymał medal św. Brata Alberta przyznawany za niesienie pomocy niepełnosprawnym.
Wybrane publikacje
Od dyktatury do demokracji i z powrotem. Autobiograficzna rozmowa o współczesnej Polsce, (współautor: M. Bartosik), 2018.
Polskie prawo karne. Część ogólna, (współautor), 2010.
Formy stadialne i postacie zjawiskowe popełnienia przestępstwa, (współautor), 2007.
Chrześcijanin w nowoczesnym państwie, 2006.
Bezradność: interdyscyplinarne studium zjawiska w kontekście zmiany społecznej i edukacyjnej, (współautor), 2005.
Rzecznik Praw Obywatelskich – zadania konstytucyjno-prawne oraz funkcje publiczne w zakresie wspierania społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, 2005.
Europejskie obywatelstwo a problem tożsamości europejskiej, 2003.
Kodeks karny. Komentarz, (współautor i redaktor naukowy), od 1998.
Zasady odpowiedzialności karnej, 1998.
Polskie prawo karne, (współautor), 1995.
Problemy tworzenia tzw. przestępstwa ciągłego w propozycjach projektu kodeksu karnego, „Przegląd Sądowy” 1994, nr 3.
Przegląd orzecznictwa z zakresu cz. og. prawa karnego materialnego od 1992 r. do 1993 r., (współautor: Z. Ćwiąkalski), „Przegląd Sądowy” 1993, nr 5.
Idea „prawa prawego” a prawo karne, „Przegląd Sądowy” 1992, nr 4.
Przegląd orzecznictwa z zakresu cz. og. prawa karnego materialnego od 1988 r. do 1991 r., (współautor: Z. Ćwiąkalski), „Przegląd Sądowy” 1992, nr 5–6.
Odpowiedzialność karna lekarza za niepowodzenie w leczeniu, 1988.
System prawa karnego. T. IV cz. 1, (współautor), 1985.
Okoliczności wyłączające bezprawność czynu (zagadnienia ogólne), 1982.
Materialnoprawna problematyka warunkowego umorzenia postępowania karnego, 1973.
Pełna lista publikacji na stronie https://www.law.uj.edu.pl/karne/index.php/prof-dr-hab-andrzej-zoll
Autor około 350 publikacji naukowych, komentarzy, monografii oraz artykułów. Jest jednym z najwybitniejszych specjalistów w dziedzinie prawa karnego w Polsce. Do podstawowych zainteresowań prawniczych profesora należą: aksjologiczne i konstytucyjne podstawy prawa karnego, zasady odpowiedzialności karnej, problematyka winy oraz kary, prawa i wolności obywatelskie oraz prawa człowieka.
Wśród pełnionych przez niego funkcji wymienić należy następujące: wiceprzewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej w wyborach 4 czerwca 1989 r., sędzia (od 1989 r.) i prezes Trybunału Konstytucyjnego (1993–1997), przewodniczący Rady Legislacyjnej przy Premierze (1998–2000), Rzecznik Praw Obywatelskich (2000–2006) i Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej (1990–1993), przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego (od 2009 r.). Był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Reformy Prawa Karnego, która opracowała projekt kodeksu karnego z 1997 r. Członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiego PEN-Clubu, wchodzi w skład Akademii Nauki i Sztuki w Salzburgu.
Doktor honoris causa uniwersytetów w Moguncji (1996) i Wilnie (2004) oraz Akademii Medycznej we Wrocławiu (2005). Profesor honorowy Uniwersytetu Jagiellońskiego (2018). Wyróżniony nagrodą A.v. Humboldta za osiągnięcia w rozwoju prawa karnego i demokracji (2003) oraz nagrodą Totus za szerzenie kultury chrześcijańskiej w zakresie prawa. W roku 1997 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą Republiki Federalnej Niemiec, Orderem Zasługi z Gwiazdą na Wstędze Republiki Austrii, Orderem Wielkiego Księcia Gedymina Republiki Litewskiej oraz Orderem Zasługi dla Ukrainy. W 2002 r. otrzymał medal św. Brata Alberta przyznawany za niesienie pomocy niepełnosprawnym.
Wybrane publikacje
Od dyktatury do demokracji i z powrotem. Autobiograficzna rozmowa o współczesnej Polsce, (współautor: M. Bartosik), 2018.
Polskie prawo karne. Część ogólna, (współautor), 2010.
Formy stadialne i postacie zjawiskowe popełnienia przestępstwa, (współautor), 2007.
Chrześcijanin w nowoczesnym państwie, 2006.
Bezradność: interdyscyplinarne studium zjawiska w kontekście zmiany społecznej i edukacyjnej, (współautor), 2005.
Rzecznik Praw Obywatelskich – zadania konstytucyjno-prawne oraz funkcje publiczne w zakresie wspierania społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, 2005.
Europejskie obywatelstwo a problem tożsamości europejskiej, 2003.
Kodeks karny. Komentarz, (współautor i redaktor naukowy), od 1998.
Zasady odpowiedzialności karnej, 1998.
Polskie prawo karne, (współautor), 1995.
Problemy tworzenia tzw. przestępstwa ciągłego w propozycjach projektu kodeksu karnego, „Przegląd Sądowy” 1994, nr 3.
Przegląd orzecznictwa z zakresu cz. og. prawa karnego materialnego od 1992 r. do 1993 r., (współautor: Z. Ćwiąkalski), „Przegląd Sądowy” 1993, nr 5.
Idea „prawa prawego” a prawo karne, „Przegląd Sądowy” 1992, nr 4.
Przegląd orzecznictwa z zakresu cz. og. prawa karnego materialnego od 1988 r. do 1991 r., (współautor: Z. Ćwiąkalski), „Przegląd Sądowy” 1992, nr 5–6.
Odpowiedzialność karna lekarza za niepowodzenie w leczeniu, 1988.
System prawa karnego. T. IV cz. 1, (współautor), 1985.
Okoliczności wyłączające bezprawność czynu (zagadnienia ogólne), 1982.
Materialnoprawna problematyka warunkowego umorzenia postępowania karnego, 1973.
Pełna lista publikacji na stronie https://www.law.uj.edu.pl/karne/index.php/prof-dr-hab-andrzej-zoll