Jedną z najistotniejszych, szczególnie traktowanych w Karcie Nauczyciela kategorii przewinień dyscyplinarnych, jest popełnienie czynu naruszającego prawa i dobro dziecka, za co nauczyciel odpowiada na zasadach z art. 75 ust. 1 KN. Bezwzględnie wiąże się to ze sprzeniewierzeniem się etosowi zawodu.
Fragment artykułu z miesięcznika „Dyrektor Szkoły” 2026/7-8
To szczególny rodzaj uchybienia mieszczący się w przesłankach odpowiedzialności dyscyplinarnej, o których mowa w art. 75 ust. 1 KN (uchybienie godności zawodu lub obowiązkom z art. 6 KN). Dla przewinienia tego art. 75 ust. 2a KN przewiduje odrębną regulację. Ustawodawca jasno wskazał, że nie można wymierzyć nauczycielowi kary porządkowej, a wręcz zobowiązał dyrektora szkoły (w przypadku dyrektora – organ prowadzący) do zawiadomienia rzecznika dyscyplinarnego nie później niż w ciągu 14 dni od powzięcia wiadomości o popełnieniu takiego czynu, chyba że można jednoznacznie stwierdzić, iż do naruszenia nie doszło. Zaniechanie ze strony dyrektora może skutkować poniesieniem przez niego odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Kryterium „dobro dziecka” ma charakter klauzuli generalnej wyznaczającej sposób oceny działań i zaniechań w danej sprawie. Klauzula generalna to niedookreślony, nieostry zwrot występujący w przepisach prawa, który odsyła do pozaprawnych wartości i norm (np. etycznych, społecznych), pozostawiając organowi stosującemu prawo pewien zakres uznania przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Kryterium „dobro dziecka” można odnaleźć w prawie rodzinnym, opiekuńczym, cywilnym, konstytucyjnym, karnym i rodzinnym, ma także ugruntowane znaczenie orzecznicze (Sąd Najwyższy, Trybunał Konstytucyjny).
Zamów prenumeratę: www.profinfo.pl/sklep/dyrektor-szkoly,7340.html