Wykorzystywanie infrastruktury szkolnej do celów innych niż edukacyjne jest możliwe i staje się coraz bardziej powszechne, szczególnie w kontekście optymalizacji kosztów utrzymania placówek oraz integracji społeczności lokalnych. Nowelizacja przepisów oświatowych dopuszcza takie działanie, o ile nie zakłóca ono procesu dydaktycznego.
Fragment artykułu z miesięcznika „Dyrektor Szkoły” 2026/7-8
Ustawa z 13.03.2026 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 504), która weszła w życie w kwietniu, stanowi kompleksową odpowiedź na pogłębiający się niż demograficzny i rosnące trudności w utrzymaniu sieci szkół, szczególnie zauważalne na terenach wiejskich. Wprowadzone rozwiązania mają na celu zwiększenie elastyczności organizacyjnej w systemie oświaty i wzmocnienie roli szkoły jako centrum lokalnej społeczności oraz uproszczenie procedur administracyjnych, które temu towarzyszą.
Dane demograficzne wskazują na systematyczny spadek liczby ludności, w tym dzieci w wieku szkolnym. Wszelkie prognozy w tym zakresie przewidują znaczące zmniejszenie liczby uczniów w najbliższych dekadach, co w sposób bezpośredni przekłada się na funkcjonowanie szkół, zwłaszcza podstawowych. Szczególnie dotkliwe skutki tych zmian są obserwowane na obszarach wiejskich i w małych miejscowościach, w których wciąż malejąca liczba dzieci prowadzi do likwidacji placówek.
Projektując nowelizację, ustawodawca przyjął założenie, że likwidacja szkoły nie powinna być jedynym narzędziem dostosowania sieci oświatowej do realiów demograficznych. Wprowadzone rozwiązania alternatywne mają umożliwiać utrzymanie lokalnych placówek przy jednoczesnym racjonalizowaniu kosztów i poprawie dotyczącej jakości kształcenia. Stąd pozwolenie na wykorzystanie infrastruktury oświatowej do realizacji zadań innych niż edukacyjne.
Zamów prenumeratę: www.profinfo.pl/sklep/dyrektor-szkoly,7340.html