Tutoring rówieśniczy jest jak bycie w rodzinie bądź praca w zespole. Jedno i drugie zapewnia kształcenie wielu miękkich kompetencji interpersonalnych w przyszłości potrzebnych naszym wychowankom w relacjach międzyludzkich – zarówno zawodowych, jak i prywatnych.
Fragment artykułu z miesięcznika „Dyrektor Szkoły” 2026/2
W moim przedszkolu w świetlicy nie ma typowego podziału dzieci na grupy jednorodne wiekowo, ale wszystkie dzieci spędzają czas razem. Często widzę, jak moi zerówkowicze bawią się z młodszymi przedszkolakami – wspólnie coś budują lub biorą udział w jakiejś zabawie tematycznej.
Któregoś dnia zaobserwowałem sytuację, gdy jeden z chłopców pokazywał innym, jak zbudować wysoką i przy tym stabilną wieżę z klocków. Taką, której wysokość można było później porównywać z własnym wzrostem, a nie rozpadającą się w połowie budowy. Sekret polegał na stworzeniu solidnej i szerokiej podstawy. Nie wiem, czy była to kwestia jego samodzielnych doświadczeń, czy też jednej z ciekawostek prezentowanych kiedyś przeze mnie, ale wiedza ta została przekazania dalej. Założę się, że żadne z dzieci nie miało poczucia bycia nauczycielem bądź uczniem w tej relacji. Cała sytuacja była dla nich czymś naturalnym.
Ponieważ jest to takie spontaniczne i dobrowolne, może się wydawać, że nie stanowi narzędzia w edukacji systemowej. Nic bardziej mylnego. W ten niekierowany i niewymuszony sposób odbywa się tutoring rówieśniczy. Zwykle kojarzony jest ze szkołą i pomocą, której bardziej uzdolnieni uczniowie udzielają tym z deficytami, tymczasem może się odbywać także w przedszkolu.
Z różnych definicji tutoringu rówieśniczego najbardziej lubię tę funkcjonalną – to forma oddziaływań edukacyjnych, w której dzieci uczą się od siebie wzajemnie, a starsze pomagają młodszym w rozwiązaniu problemów. U młodszych dzieci umożliwia to rozwój ich umiejętności i wiedzy, a u wszystkich – umiejętności komunikacyjnych, empatii i samokontroli.
Część ekspertów uważa, że optymalną efektywność tej formy uczenia wyznaczają strefy rozwojowe Lwa Wygotskiego. Dziecko nauczające musi mieć umiejętność lub wiedzę w strefie aktualnego rozwoju, a dziecko uczące się w strefie najbliższego rozwoju. Patrząc z punktu widzenia całej grupy, tutoring rówieśniczy jest korzystny ze względu na budowanie dobrych relacji i dobrego samopoczucia każdego z członków.
Zamów prenumeratę: www.profinfo.pl/sklep/dyrektor-szkoly,7340.html