Op dit moment zijn er 23 afwijzingen en 6 toewijzingen. Deze maand zijn er ook weer een aantal uitspraken bijgekomen waaronder onderstaande interessante uitspraak. Het wachten is op een uitspraak van het hof of de HR.  

Maatstaf toetsen i-grond

Uit verslagen van oktober 2019 en februari 2020 van de bedrijfsarts blijkt dat een verkoper tijdelijk niet belastbaar is voor arbeid. In april 2020 werkt de verkoper een paar uur in aangepaste taken. Werkgever heeft aan de verkoper voorgesteld om in het kader van re-integratie andere werkzaamheden te verrichten, te weten commerciële werkzaamheden ten behoeve van een door meerdere vennootschappen ontwikkeld duurzaamheidsproject. De verkoper heeft deze werkzaamheden niet geaccepteerd. Na verschillende mislukte pogingen om tot een re-integratieplan te komen heeft werkgever de verkoper op staande voet ontslagen. 

Doordat werkgever voorafgaand aan het ontslag op staande voet geen loonsanctie heeft opgelegd is er van een dringende reden, en daarmee een rechtsgeldig gegeven ontslag op staande voet, geen sprake. Vervolgens beoordeelt de kantonrechter het ontbindingsverzoek van werkgever. De kantonrechter oordeelt allereerst dat er geen sprake is van disfunctioneren (d-grond). De kantonrechter kan zich niet aan de indruk onttrekken dat de kritiek op de verkoper wordt gekwalificeerd als disfunctioneren en zwaarder is aangezet om tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst te kunnen komen. Dat de verkoper tijdens zijn arbeidsongeschiktheid de wijziging van zijn verblijfplaats niet met de bedrijfsarts of werkgever heeft besproken kan niet worden gekwalificeerd als verwijtbaar handelen (e-grond). Dat de verhouding tussen de verkoper en zijn collega's zodanig verstoord is dat zijn collega's niet meer met hem willen samenwerken is door de verkoper gemotiveerd betwist. De kantonrechter is er niet van overtuigd dat de relatie, die flink onder druk staat, zodanig ernstig en duurzaam verstoord is dat van werkgever niet verlangd kan worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren (g-grond). 

Ook beoordeelt de kantonrechter de cumulatie van de ontslaggronden (i-grond). Bij beoordeling van de vraag of op basis van de i-grond moet worden ontbonden dringt zich, zo blijkt uit de literatuur en de (lagere) rechtspraak, telkens de vraag op in hoeverre verschillende gronden voldragen moeten zijn om in het kader van de cumulatie te kunnen worden meegenomen. Volgens de wettekst gaat het bij de i-grond niet om een combinatie van de (meer of minder voldragen) gronden, maar om ‘een combinatie van omstandigheden' genoemd in twee of meer van de gronden. Dat duidt meer op maatwerk dan op algemeen geformuleerde uitgangspunten, hoe wenselijk dat laatste voor de rechtszekerheid en rechtsgelijkheid ook zou zijn. Dat er voor cumulatie omstandigheden moeten zijn die in ieder geval genoemd worden in twee of meer van de gronden c t/m h is uitgangspunt. 
Dat betekent dat als beweerdelijke omstandigheden, gelinkt aan een bepaalde grond niet zijn komen vast te staan, deze omstandigheden bij de cumulatie niet kunnen worden meegenomen. ‘Nul’ plus ‘iets dat niets is’ wordt niet meer dan ‘iets dat niets is’. Als niet is gebleken van door de werkgever gestelde omstandigheden passend binnen een bepaalde grond, kunnen die niet meewegen bij cumulatie. Dan zijn er immers geen omstandigheden genoemd in de betreffende grond (c t/m h). Waar het volgens de kantonrechter vooral, en veel meer om draait dan aan een fictieve nogal mathematische optelsom van gronden, is of, de verschillende aangedragen omstandigheden, die genoemd worden in twee of meer van de gronden c t/m h, overziend, ervoor zorgen dat van een werkgever in het concrete geval niet gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. Die situatie doet zich hier niet voor. Om die reden wordt de arbeidsovereenkomst niet ontbonden.

ECLI:NL:RBAMS:2020:4992 Rechtbank Amsterdam, 09-10-2020, 8660896 EA VERZ 20-525
Ontbinding arbeidsovereenkomst i-grond. Aanvulling rechtsgronden. Afwijzing billijke vergoeding.

ECLI:NL:RBGEL:2020:5426 Rechtbank Gelderland, 13-01-2020, 8629519
Maatstaf toetsen i-grond; niet een cumulatie van gronden is bepalend, maar een cumulatie van omstandigheden genoemd in twee of meer gronden. Geen mathematische benadering beoogd. Ontbinding afgewezen. Ontslag op staande voet na niet nakomen re-integratieverplichting vernietigd. Eerst loonsanctie vereist. Artikelen: 7:681, 7:671b en 7:669 lid 3 aanhef en onder i BW.

ECLI:NL:RBDHA:2020:10136 Rechtbank Den Haag, 13-07-2020, 8514496 RP VERZ 20 50280
Ontbinding primair op basis van disfunctioneren, subsidiair op basis van een verstoorde arbeidsverhouding en meer subsidiair op basis van de i-grond. Geen sprake van een voldragen grond. Combinatiegrond slaagt niet in verband met onvoldoende onderbouwing.